tag:blogger.com,1999:blog-75076268013284807682012-02-16T17:03:46.659-08:00adawwahashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.comBlogger11100tag:blogger.com,1999:blog-7507626801328480768.post-41165924533723639872009-05-15T03:22:00.000-07:002009-05-15T03:39:17.782-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sg1GMJG2UpI/AAAAAAAAAL8/uRrBJvrOzkQ/s1600-h/610x3.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 330px; FLOAT: right; HEIGHT: 235px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335998307920925330" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sg1GMJG2UpI/AAAAAAAAAL8/uRrBJvrOzkQ/s400/610x3.jpg" /></a><br /><div><div><div>ශ්රී ලංකා ද්වීපය භීතියෙන් ඇලලී ගොස්ය. ඒ වූකලී එක් භීතියක් නොව. භීතීන් සමුදායකි. විවිධ පාර්ශව විවිධ ලෙස භීතීයට පත්ව ඇත. ව්යාපාරිකයන් ආර්ථික භීතියට හසුවී ඇත. මහජනතාව උද්ධමන භීතියට හසුවී ඇත. ඡන්ද දායකයන් මැතිවරණ භීතියට හසුවී ඇත. එපමණක් නොව අමාත්යවරුන් පවා භීතියට හසුවී ඇත. ඒ අමාත්යංශ භීතියටයි. (එනම් කරුණා මෙන් තව කීපදෙනෙකු ආවොත් තම අමාත්යංශය තෑගි ඔප්පුවකින් ලියා දීමට වන බැවිනි. සමහරවිට ඒ දයා මාස්ටර්ටද විය හැකිය.) තවද මෙහි දරුණුම භීතිය වන මරණ භීතියටද සැලකිය යුතු පිරිසක් ලක්ව සිටිති.<br /><br /><br />සමහරෙක් මෙය තුන්බිය සේ දැක ශ්රී ලංකාව විශාලා මහනුවරට සමාන කර තිබේ. නමුත් මේ මොහොතේ ශ්රී ලංකාවේ රෝග බියක් නැත. අමනුෂ්ය බියක්ද නැත. දුර්භීක්ෂයකින්ද ශ්රී ලංකා ජනතාව දුක් නොවිඳිති. එබැවින් රතන සූත්රය දේශනා කිරීමට අදහස් කරන්නන්ට දිය හැකි වටිනාම අවවාදය වන්නේ "මේ පවතින භීතිය දුරු කිරීමට රතන සූත්රය ප්රමාණවත් වන්නේ නැත" යන්නයි.<br />වත්මන් දේශපාලනික ක්රියාන්විතයන්ගේ සෘජු ප්රතිඵලයක් ලෙස කීපදෙනෙක් ජීවිතය හැර ගොස්ය. අතුරු ප්රතිඵලයක් ලෙස (සමහර විට අතුරු ප්රතිඵලය සෘජු අරමුණ වන්නටද ඉඩ නැතුවා නොවේ.) තවත් විශාල පිරිසක් රට හැර ගොස්ය. මේ තරම් ප්රබල දේශපාලනික කුමන්ත්රණය කුමක්දැයි අප මුලින්ම නිශ්චය කරගත යුතු වන්නේය.<br /><br /><br />එය අන්කිසිවක් නොව. ආණ්ඩුවිරෝධීන් රාජ්යද්රෝහීන් ලෙස ලේබල් කර දේශපාලනය නම් වූ සෙල්ලම තුල RED CARD දීමේ ක්රියාවලියයි. මේ අනූව මෑතදී මෙම දේශපාලනික චලනයන් ප්රශ්ණ කළ කීපදෙනෙකුටම තම ජීවිතයෙන් වන්දි ගෙවීමට සිදුවුණි. තවත් සමහරුන්ට මේ වන විට YELLOW CARD පෙන්නා ඇත. ඒ හරහා ඔවුන්ගේ සැර බාලකර ඇත. තවත් විශාල පිරිසකට මේ මොහොතේ "සුදු වෑන්" (සුදු කොඩි වෙනුවට) හීනෙන් පෙනී උණ ගැනී ඇත. ඔවුන් උණ විකාරයෙන් දොඩවන්නටද පටන්ගෙන ඇත. මෙහි හිනායන වැඬේ නම් මොවුන්ට හොඳටම උණ ගැනී ඇති නිසා ඊයේ කී දෙය අද අමතක වී වෙන වෙන කථා කියන්නට පටන්ගෙ<a href="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sg1GBOKuUdI/AAAAAAAAAL0/t7PFwp2yZO8/s1600-h/buddhistmonks1.jpg"><img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 305px; FLOAT: left; HEIGHT: 193px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335998120300794322" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sg1GBOKuUdI/AAAAAAAAAL0/t7PFwp2yZO8/s400/buddhistmonks1.jpg" /></a>න ඇත. (සෑම මිනිසෙකුම මරණයට බිය නිසා එයට දොස් කියන්නට අපට යුතු නොවේ.)<br /><br /><br />මෙලෙස උණ විකාරයෙන් ෙදාඩවන්නන් අතර හිටපු UNP මන්ත්රීවරු(අද අමාත්යවරු), හිටපු NGO රජවරු, හිටපු නිර්භීත මාධ්යවේදීහූ, හිටපු රැඩිකල් විශ්ව විද්යාල ආචාර්යවරු, හිටපු (UNP මහඇමති කම් ප්රතික්ෂේප කළ) ටියුෂන් ගුරුවරු, ආදී වූ විශාල පිරිසක් සිටිති. ගමේදී නම් මෙයට කියන්නේ "කල දුටු කල වල ඉහ ගැනීම" කියාය. නමුත් එම ආප්තෝපදේශය මොවුන්ගේ සිත් රිදවිය හැකි බැවින් (මුදල් සම්බන්ධව කීවා යැයි සිතුවොත්) එය තවදුරටත් භාවිතා නොකර ඉඳිමු. තවත් සමහරු මෙයට කියන්නේ "වැල යන අතට මැස්ස ගැසීම" කියාය. මේ අනුව බලන කල මෙතෙක් වැල ගොස් ඇත්තේ වෙන අතකටය. ඒ යුගයේ ඒ අතට මැස්ස ගැසූ මේ කුලීකරුවන් යම් හැරවුම් ලක්ෂයකදී ඇණ ගත්තේය.<br /><br /><br />නමුත් ඔවුන්ට මේ බව තේරුණේ ටිකක් කල් ගොස්ය. මක්නිසාද යත් මොවුන් එක දමා ගැනීමට වැල යන්නටත් පෙර ඒ අතට මැස්ස ගසන්නට ගියහ. ගුල්ලෝ ගැසූ "පොලූ" වලින් සහ "දිරච්ච ලණු" වලින් තරඟයට මොවුන් මැස්ස ගැසුවද 2004දී මැස්ස කඩාවැටී වැල යකා නටන බව ඔවුන් දැන ගත්තේ 2006 ටද පසුවය. ඉන් පසුව මැස්ස ගැසීම අත්හැර දැමූ මොවුහූ යකා නටන වැල දෙසට කෙමෙන් කෙමෙන් පියමැන්නහ. ටික දුරක් මෙසේ යන විට වැල ඔවුන්ට අත වනන්නාසේ පෙණුනු බැවින් ගමන ඉක්මන් කළ කුලීකරුවන් රැල ක්ෂණයකින් වැල වෙත ආහ. වැලද පුරුදු වැඬේම ඔවුන්ට දී අත පිසදමා ගත්තේ තමාගේ සෙට් එකට මෙසේ කියන ගමන්ය. "උඹලා මඩගා ගන්න එපා. උන්ට ඕවා හුරුයි. කළේම ඕකනේ."<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sg1FO6zGK6I/AAAAAAAAALs/GItiD-X7W3k/s1600-h/610x1.jpg"><img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 284px; FLOAT: right; HEIGHT: 212px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335997256107961250" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JsVYjwpcSSs/Sg1FO6zGK6I/AAAAAAAAALs/GItiD-X7W3k/s400/610x1.jpg" /></a><br /><br />කුලීකරුවෝ වැඩ ඇල්ලූහ. නැකත කෙතරම් හොඳද යත් එදාට වඩා වැඩි වේගයකින් දැන් ඔවුන් මැස්ස ගසති. දැන් දැන් ඔවුන් වැල පසු කරගෙන මැස්ස ගසාගෙන යති. හෙට අනිද්දා වන විට ඔවුන් වැල නොපෙනෙන දුරකට මැස්ස ගසනු ඇත. ඒ මන්ද යත් පුහුණුව මත ඇතිවූ විශේෂීකරණය සහ මනා ශ්රම විභජනයක් තුලින් වැඩි කාර්යක්ෂමතාවයක් ජනිත වන බැවිනි.</div><div> </div><div> </div><div>නමුත් කණගාටුවට කරුණ නම් එය නොවේ. ඒ කුලීකරුවන් මෙහෙට එන විට ගෙනාවේද දර දිරච්ච ලණු ටික සහ ගුල්ලෝ ගැසූ පොලු ටික වීමයි. එබැවින් මේ මැස්සේද පෙර මැස්සට වඩා වැඩි වෙනසක් ඇති වන්නේ නැත. ලණු ටිකයි, පොලු ටිකයි, කුලීකාරයොයි එකම නම් මැස්සෙද එ්කම වන්නේය.</div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7507626801328480768-4116592453372363987?l=adawwa3.blogspot.com' alt='' /></div>hashanhttp://www.blogger.com/profile/02529532983667386658noreply@blogger.com0